Liefs uit Marrakesh

Barcelona - Valencia - Castell de Ferro - Manilva - Tanger - Chefchaouen - Fes - Ouzoud - Marrakesh

We zijn nu twee weken onderweg, de tijd vliegt. In deze blog kunnen jullie lezen hoe het ons is vergaan tussen Barcelona en Marrakesh. Na twee dagen Barcelona zijn we verder gereden naar Valencia. Hier hadden we onze laatste rustdag gepland voor we de oversteek naar Afrika maken. 

De eerste avond hebben we onze barbecue uitgetest, de champagne laten knallen (dankjewel Team 2014!) en een nachtelijke duik genomen in de Middellandse Zee. Met een kleine kater hebben we onze rustdag gebruikt om een nieuw reservewiel te fiksen en de laatste dingen voor Afrika op orde te brengen. Vervolgens zijn we Valencia ingegaan om te genieten van de laatste avond met het hele team bij een Japans restaurant. Het was mega gezellig en er waren slechte woordgrapjes in overvloed (Weet iemand waar mijn nachtjapones?).

De volgende ochtend was het helaas tijd om afscheid te nemen van Emma. In alle vroegte hebben we haar met een hele dikke knuffel op het vliegveld afgezet. Emma, we missen je nu al, maar het was superfijn dat je er toch een week bij was, DOEIIIIIIIII!!!

Met een uitgedund team van vijf personen hebben we koers gezet richting Malaga. De etappe bleek iets te lang, dus hebben we overnacht in een stadje aan het strand, net voor Malaga. De nacht erna brachten we door op een goed verstopte camping (iets met anderhalf uur rondjes over een berg rijden, of zo) in Manilva, in de buurt van Algeciras. Vanuit hier zijn we vroeg vertrokken om de boot naar Tanger te nemen.

Makkelijker gezegd dan gedaan. Een uur later dan gepland mochten we de boot op, en weer een uur later vertrok de boot pas daadwerkelijk. In de rij voor de boot bleek dat anderen ook portofoons op dezelfde frequentie hadden staan, waardoor we het niveau van onze communicatie iets moesten bijstellen. Niet iedereen kon onze grappen waarderen. Robin en Judith hebben wel nog een telefoonnummer geregeld van een Marokkaans-Canadese Noor, die hen een slaapplek, een plekje in de auto met airco en een flesje kokoswater aanbood. Zijn bedoelingen zijn ons nog steeds onduidelijk en we zijn er ook maar niet op ingegaan, hoewel de airco erg aanlokkelijk was.

Eenmaal gearriveerd in Marokko hebben we meteen kunnen oefenen voor de rest van de grensovergangen die ons nog te wachten staan. We hebben ongeveer 2,5 uur stilgestaan en onze waggies zijn zo goed als leeggehaald. Tom en Arnold, de chauffeurs, hebben maarliefst twaalf keer hun paspoortnummer moeten opschrijven. De wagens zijn bovendien door een drugs/wapens/nucleaire rakettenscanner geweest. Volgens de douanebeambte worden er regelmatig kalashnikovs (???) het land ingesmokkeld.

Toen we eindelijk legaal het land in waren, hebben we snel een hotel opgezocht in Tanger. We waren er allemaal behoorlijk klaar mee, maar werden opgevrolijkt door een Nederlands/Marokkaans broodje kaaz, geserveerd door een lookalike van Gianluigi Buffon (de Italiaanse doelman) uit Den Bosch.

De dag erna zijn we met hernieuwde moed richting Chefchaouen, een mooi dorp in de bergen, gereden. De rit was redelijk hectisch, we hebben direct kennis gemaakt met de Marokkaanse rijstijl. Veel getoeter, geschreeuw (in het Frans, Arabisch, Engels, Berbers, Nederlands en vast nog meer) en vooral geen richtingaanwijzers of verkeersregels.. In het dorpje zelf hebben we met de hulp van ongeveer 8 Marokkanen per auto diverse manouevres uitgehaald om te kunnen keren, temidden van fruitkraampjes, geparkeerde autos, passerende autos en bejaarde vrouwtjes. 

De volgende dag hebben we de tocht voortgezet richting Fez. Na nog geen half uur rijden was de tweede lekke band een feit. Gelukkig hadden de mannen de situatie onder controle en konden we snel verder rijden. Net voor Fez bleek dat het ventiel van een van de andere banden kapot was. Voor wij er erg in hadden, had een local op een scooter ons wiel meegenomen om te repareren. Het ging zo snel, dat we amper in de gaten hadden dat het wiel weg was. Gelukkig was hij snel weer terug en zat het wiel er, gerepareerd, net zo snel weer op. Achteraf gezien hebben we hem ongeveer een maandsalaris betaald, maar ach, we konden verder rijden. Eenmaal aangekomen in Fez, sliepen we twee nachten op een camping met een MEGAVET waterpark. Als kinderen zo blij vlogen we van de glijbanen. Zoals het hoort hebben we ook nog even goed de toerist uitgehangen in de medina van Fez en een dag later bij de watervallen van Ouzoud. Hier heeft Arnold (niet zo) heldhaftig een schorpioenspin doodgeslagen met zijn slipper. Vaak buj te bange.

Na een prachtige (!) rit door de Midden-Atlas zijn we beland in Marrakesh. Hier genieten we ontzettend van de luxe, waarschijnlijk voor het laatst voor de komende twee weken. We hebben heerlijk gegeten op het plein en vandaag chillen we in het zwembad/jacuzzi op de camping. We hopen (het is Suikerfeest) vanavond nog iets van de medina te kunnen zien.

Over enkele dagen zullen we de Westelijke Sahara doorkruisen. We hopen jullie op de hoogte te kunnen houden van onze avonturen. 

Heel veel liefs,

Team 2015

Robin, Judith, Remco, Tom en Arnold

----------------

PS: Een Arabisch toetsenbord is even wennen, typfouten voorbehouden. Doeiiiii.

Informatie voor vertrek

Wij zullen proberen om zoveel mogelijk verhalen direct met jullie te delen middels deze blog. Kijk voor meer verhalen natuurlijk ook op onze Facebookpagina: https://www.facebook.com/studentsforstud

Genieten onder de Spaanse zon

Nijmegen - Nancy - Corps - Barcelona

Iets later dan gepland zijn wij afgelopen zaterdag 4 juli vertrokken op onze reis naar Nouakchott. Na een korte pauze op de universiteit (uiteraard waren we spullen vergeten) zijn we doorgereden naar Nancy. De eerste stop was al na een half uur rijden omdat het zo ontzettend warm was en we geen koud water bij ons hadden. Volgens ons is het warmte record dit jaar verbroken!

Een half uur voordat we op onze camping zouden aankomen in Nancy, heeft een van onze schatjes een lekke band gekregen. Ze was niet goed voorbereid op de hitte. We hebben geprobeerd om de band te vervangen, maar helaas miste onze auto het goede gereedschap hiervoor. Arnold, Emma en Robin hebben in de berm gewacht op de hulp van de rest van team 2015 wie na een uurtje met de goede moersleutel arriveerden. Tegen die tijd hadden we gelukkig al hulp gekregen van iemand onderweg en konden we vrijwel direct weer doorrijden.

Eenmaal aangekomen op de camping in Nancy hebben we de taken verdeeld zodat de tenten vrij snel stonden en we ook direct konden eten. Vervolgens hebben we lekker de hele avond genoten van elkaar, de omgeving en een goed koud biertje. 

Iedereen moest eventjes wennen aan het campingleven. Vooral Tom en Arnold, wie de pech hadden te slapen op een lek luchtbed. Midden in de nacht het luchtbed moeten oppompen en toch weer wakker worden op een rol ducttape is geen goede eerste kampeerervaring. 

De tweede dag hebben we een spannende tocht door de bergen van Frankrijk gereden. Dit was een goede test voor de auto´s die ze met vlag en wimpel hebben doorstaan. Bovenaan de berg, met uitzicht op een smeltmeer, bleek het uitzicht fantastisch. Hier hebben we, na een uitgebreide BBQ en een duik in het zwembad mogen slapen, buiten onder de sterren mogen slapen. Sjors bedankt!

We moesten vroeg op om een lange dag (650 km) naar Barcelona te rijden. Hier hebben we de eerste nacht op een camping geslapen, net voor Barcelona. Op dit moment zitten we, na een lange dag strand, onze brandwonden te likken in een internetcafé om onze ervaringen met jullie te delen!

Morgen zetten we de reis voort richting Valencia. Jullie horen snel weer van ons.

Lieve groetjes, 

team 2015

 

 

 

Share | |